استفاده از بتن مسلح (Reinforced Concrete)

• افزودن لایه‌ای از بتن مسلح به ستون‌ها و تیرهای سازه‌ای می‌تواند مقاومت کششی و فشاری آنها را افزایش دهد.
• این روش در ساختمان‌هایی که اجزای سازه‌ای آنها دچار ضعف در باربری شده‌اند، بسیار مؤثر است.

استفاده از ورق‌های فولادی (Steel Plate Bonding)

• استفاده از ورق‌های فولادی به‌عنوان تقویت‌کننده برای اعضای کششی یا فشاری مانند ستون‌ها و تیرها می‌تواند مقاومت سازه را به‌شدت افزایش دهد.
• این روش به ویژه در مواقعی که نمی‌توان اعضای سازه را تعویض کرد، کاربرد دارد.

استفاده از الیاف پلیمری تقویت‌شده (FRP)

• FRP (Fiberglass Reinforced Polymers) یکی از مصالح مقاوم و سبک است که می‌توان از آن برای تقویت سازه‌های بتنی، فولادی و چوبی استفاده کرد.
• این روش به دلیل وزن سبک، مقاومت بالا و نصب سریع بسیار محبوب است و در بسیاری از پروژه‌های مقاوم‌سازی لرزه‌ای کاربرد دارد.

نصب سیستم‌های بادبند و مهاربند

• نصب سیستم‌های بادبند یا مهاربندهای فلزی در ساختمان‌های قدیمی می‌تواند مقاومت سازه را در برابر نیروهای جانبی مانند زلزله به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.
• این روش، امکان انتقال بهتر نیروهای جانبی از سقف‌ها به دیوارهای برشی یا دیگر اعضای سازه‌ای را فراهم می‌آورد.

تقویت اتصالات

• اتصالات ضعیف بین اجزای سازه می‌تواند عامل خرابی‌های زودهنگام باشد. تقویت این اتصالات با استفاده از صفحات فولادی، مهره و پیچ‌های مقاوم‌تر یا میکرو-پایپ‌های پلیمری می‌تواند باعث افزایش کلی ظرفیت باربری سازه شود.

تغییر در نحوه توزیع بار در سازه

• در برخی موارد، تغییر نحوه انتقال بار از سقف‌ها و دیوارها به اعضای اصلی می‌تواند به تقویت کلی سازه کمک کند.

تقویت دیافراگم‌های سقف و اصلاح سیستم تیرریزی از جمله اقداماتی است که می‌تواند باعث بهبود عملکرد لرزه‌ای سازه شود.